Önce bir damla suydum, küçücük bir et oldum. Sonra sevmek için ellerim özgürce koşmaya ayaklarım zamanla. Yaratılan ne varsa görsün diye. İki çift göz. İşitsin, haykırsın. Tabi iki kulak. Öğrensin diye aşkı bir beyin oldu yerli yerinde. İşte “ben de varım” demek istedim. Küçük bir kalp attı ince ince. Ama müptezel müptezel aşikarım şimdi yakın [...]
Bir otel odasında buldum yalnızlığın kuyusunu Ağustos sonu, Eylül başı. Bir yatak lanet olsun yine mavi çarşaflı, ama bu sefer yastık kılıfı yeşil. Ne de minimal bir kompozisyon… Sandalye plastik ve hasta beyazı. Unutulmuş bi
Sosyal yaşamda insan olarak özen gösterdiğimiz, dikkat ettiğimiz bazı kurallar, normlar, etik unsurlar vardır. Uyulmadığı takdirde toplum tarafından yadırganmaya, işten çıkarılmaya kadar gidebilir bu kuralların müeyyideleri. Bır
Son dönemde “vahşet” kelimesi anlamsızlaşmaya, artık bize toplum olarak yetmemeye başladı. Halbuki önceleri bir haber vahşet, cinayet gibi kelimelerle başladı mı, hepimiz kulak kesilir, “N’oluyor yahu?” derdik. Ama ya şimdi? Nere
Son dönemde dünyada ve ülkemizde yaşanan depremler ve dahi felaketlerden dolayı kısa bir zaman dilimi de olsa gündemimiz değişmiş durumda. He bu kötü mü şimdi ya da sen buna karmışım yoksa derseniz, değilim tabiki ama gündelik olma
Son dönemin en yaygın hastalıklarından biride bu galiba “hiçbirşeyin içimizden gelmememesi” Ne yapıyorsak onun dışında hiçbirşey yapmak istemiyor; zorunluğu yaptıklarımızı da gerektiği için yapıyoruz.Nefes alıyoruz ya işte o
