Önce bir damla suydum, küçücük bir et oldum. Sonra sevmek için ellerim özgürce koşmaya ayaklarım zamanla. Yaratılan ne varsa görsün diye. İki çift göz. İşitsin, haykırsın. Tabi iki kulak. Öğrensin diye aşkı bir beyin oldu yerli yerinde. İşte “ben de varım” demek istedim. Küçük bir kalp attı ince ince. Ama müptezel müptezel aşikarım şimdi yakın [...]
İnsan sürekli büyür, gelişir, öğrenir. Hayat yolunda attığı her olumlu adım onu bir basamak yukarı taşır. Yukarılara çıkmak kimi zaman uzun bir tecrübe sonrası gerçekleşir, kimi zaman bir el vasıta ve vesile oluverir, kimi zaman
Bir şiir… Kısa olanın, gizlice Kızgınlık dururken ardında Seneleri sakince izledim koltuğumda Zamanın aksine ve bazen zamanla birlikte Heyecan, hızlıca akarken damarlarımda Bu ne soğuk kanlılık, bu uzun bekleyişte!
İlk önce şu soruları kendi kendinize bir sorun: -Hiç âşık oldunuz mu? -Eğer oldunuzsa veya olduğunuzu düşünüyorsanız nasıl bir duygu? -Kendinizi mi buldunuz, yoksa kendinizi mi kaybettiniz, ya da kendinizden mi geçtiniz? Evet
